DAGTRIP NAAR MONTE ALBAN EN NOG MEER

DAGTRIP NAAR MONTE ALBAN EN NOG MEER

Hoewel onze reizen onafhankelijk worden uitgevoerd is het vaak verstandig en goedkoper een dagtrip te boeken om een en ander te bezoeken. Dat er dan ook minder interessante bezoeken tussen zitten moet op de koop toe worden genomen.

Zo wordt dan ook de archeologische site Monte Alban bezocht. Pas ergens in de dertigerjaren van de vorige eeuw ontdekt, bestaat het al circa 2500 jaar. Dat dit ook aan de aandacht van de Spanjaarden is ontsnapt heeft ervoor gezorgd dat een prachtig graf met alle artefacten daarin ook lang behouden is gebleven. Enkele daarvan hebben wij kunnen zien in het Museo de las Culturas de Oaxaca.

De site is exact Noord-Zuid aangelegd op een met de hand afgegraven bergtop en overigens met de hand opgebouwd dus zonder hulp van lastdieren omdat die er in die tijd gewoon niet waren. Alles werd met (boven) menselijke inspanning de berg opgesjouwd. In het midden van de site is een constructie aangelegd waar twee maal per jaar, in juni en augustus, voor circa 15 seconden een lichtstraal naar binnen schijn wat de aankondiging van de regenperiode is. Op de foto’s is de afmeting van de site te zien wat iets vertelt over de hoeveelheid aarde en stenen die is verzet om een plat vlak te creëren.

Er is een goed Engels sprekende gids uit Amerika met roots in Oaxaca. Wat zij met name goed doet is ons met gebogen hoofd een heuveltje te laten beklimmen. Pas wanneer zij het zegt mogen wij opkijken. En dan zien wij ineens de gehele site in zijn volle omvang. En dat komt binnen. Dan volgt een hele uiteenzetting van hoe de heersers van die tijd het bloed zuiver(?) hielden door de voortplanting binnen de familie te houden. Dat daar bijzondere schepsels uit voortkwamen mag duidelijk zijn. Voorzie die schepselen dan ook nog van wat onaangename cosmetische ingrepen zoals een lang plat voorhoofd met hoogoplopende schedel, doorboorde tanden met daarin glinsterende objecten, piercings in lippen, neusbrug en genitaliën. En je hebt een bijzonder levend persoon waaraan je niet ontkomt dan daar goddelijke krachten aan toe te kennen. En zo hield met het volk dom en volgzaam. Tegenwoordig hebben dit soort fysieke verminkingen plaatsgemaakt voor verbale verminkingen van de waarheid terwijl het volk dom en volgzaam is gebleven.

Natuurlijk is er tijd voor vrijeuitloop, niet dat dit eieren oplevert maar wel veel indrukken. Piramides mogen in enkele gevallen beklommen worden waarbij je jezelf afvraagt waarom men voor zulke kleine mensen, nu en dus stelling ook in die tijd, zulke hoge treden heeft aangelegd. Circa 80% van de site is gerenoveerd hetgeen men duidelijk maakt door in het metselwerk kleine steentjes aan te brengen opdat iedere archeoloog daar herkenning aan heeft. Om de site heen op de berghelling was een nederzetting waarin destijds 25.000 mensen woonden. Daarmee begrijp je tevens de functie en afmeting van het rituele gedeelte van de site.

Hierna gaat het gezelschap op weg. Bestaande uit een Grieks stelletje woonachtig in Duits-Zwitserland, een Duitse moeder en dochter waarvan de laatste op diverse plekken in Amerika gewoond heeft en wij dus. Lekker werelds en altijd goed voor een gesprek. Mijn voorstel is Nederlands als voertaal te hanteren gezien de verwantschap tussen het Duits en het Nederlands. Iedereen lacht instemmend en wij gaan in het Engels verder.

Een werkplaats annex showroom voor Alebrijies (al eerder besproken) wordt bezocht en wij krijgen uitleg over het bestaan en de herkomst. Aan de hand van een Azteken kalender wordt aan je geboorte maand een soort fabeldier gebonden die je je hele leven en daarna bijstaat. Soort van beschermengel. Iedere katholieke familie in Nederland heeft er wel eentje, de onze heet Miepie. Deze fabeldieren zijn handgemaakt en hand geschilderd. Twee mannen zijn met een machete en scherpe messen bezig de beelden te fabriceren. Het hout dat gebruikt wordt is een speciaal soort dat erg vochtig is en de bewerking vereenvoudigd. Wij Nederlanders herkennen dit uit de klompenmakerij. Een beeldje van circa 20 cm kost al snel een maand werk, formaatje groter een week of acht. Dat verklaart ook de prijzen die overal gevraagd worden en er zitten prachtige stukken tussen. Wij vertrekken zonder, hoewel Els een dag later een kleine cactus koopt voor thuis. Heeft niks met een Alebrijie te maken maar toch, same, same, but different.

Natuurlijk niet het mooiste maar wel het leukste is het bezoek aan de Mezcal productie anex uitleg annex proeverij. Voor de productie van Mezcal dient de Agave als basis. Na een proces van verhitten in een speciale kuil met stenen volgt de fermentatie. Daarna de distillatie, soms meerder keren hetgeen is terug te vinden in de smaak. Ook de rijke variëteit aan Algave soorten geeft elk zijn specifieke smaak en bouquet aan de Mezcal……….zeggen ze. Aan de proeverij lijkt geen einde te komen en elke soort heeft volgens de gids een weer andere smaak. Naar mijn bescheiden menig heb ik er maar twee herkend van de pure soorten. Als men er vruchtensmaken aan toevoegt komt dat niet de smaak maar wel de herkenning tegoeden. De stemming in de bus raakt op zijn hoogtepunt.

Dan wordt het tijd voor de inwendige mens en een uitgebreid buffet voorziet daarin. Nu roept het woord buffet al weerstand op maar deze was uitstekend. Rijk van smaak en zeer divers qua samenstelling. De buik komt vol.

Laatste bezoekje van de dag is een kleibakkerij waarbij speciale lokale grijze klei gebruikt wordt. Deze klei laat zich eenvoudig bewerken in vochtige toestand. Na te zijn gedroogd kun je het door er met een stukje steen overheen te wrijven een diepe zwarte glans op krijgen. Daar het bakken, eventueel meerdere keren, krijgt een schaal bijvoorbeeld een magische klank als je daar tegenaan tikt. Leuk proces maar geen enkel stuk dat de bekoring opwekt.

Het is donker als de dag teneinde komt en tot slot blijkt Google maps niet altijd even betrouwbaar of is het het OV van Oaxaca.