CDMX NATIONAAL ANTROPOSOFISCH MUSEUM

CDMX NATIONAAL ANTROPOSOFISCH MUSEUM

Onze laatste dag brengen wij door in de “must see” van CDMX, het Nationaal Antroposofisch Museum. Het is op loopafstand van onze AirBnB door een park en geen vervelende wandeling, dat wil zeggen als je de samengeknepen sluitspier buiten beschouwing laat. Want ja, bij het verschijnsel dat ons mensen nederig houd zonder klassenonderscheid is het laatste deel van dat woord fonetisch gezien juist hetgeen wat mij nog immer bezig houd.

Vlak voor het museum zijn wij getuigen van een hoge paal met een kring van mensen daaromheen die met de nodige spanning op de nekspier in de lucht staan te staren. Als wij het voorbeeld volgen worden we een vijftal mannen gewaar die zich omgekeerd hangend aan touwen draaiend naar beneden laten zakken, al gauw zo’n 15 meter. Ééntje blijft achter bovenop de paal, bij gebrek aan touwen vermoed ik. Misschien niets bijzonders maar toch.

Het museum komt groots over en is een modern gebouw in carré vorm met indrukwekkend entree. Het plein van het carré is gedeeltelijk overdekt met een enorm dak gedragen door slechts één heel flinke pilaar. Wij bevinden ons hier duidelijk buiten het orkaan bereik.

De collectie begint bij het ontstaan van de mensheid in zijn algemeen en neemt dan een wending naar de mens als Azteek of Maya of een van de zovele andere stammen die in dit gebied hebben rondgehuppeld. Daarbij worden fantastische artefacten en klederdrachten tentoongesteld met het formaat van minuskul tot gigantisch, soms helaas pover verlicht.

Net als ik vermoeid van het lopen en alle indrukken aan het einde van mijn latijn raak, besluit ik toch een ongelukkige trapje af te dalen en vind bij toeval waarnaar ik opzoek was. Het Topstuk, voor mij tenminste, het dodenmasker van de man van Pakal. Een Maya koning van 683 AD die meer dan duizendjaar onaangeroerd lag opgebaard in een tailormade gat in een gigantisch brok steen met dito deksel. Zie foto. Hoe men zoiets ooit tot stand heeft weten te brengen is een raadsel.

Met een voldaan gevoel verlaten wij het museum op weg naar de AirBnB. Morgenochtend erg vroeg op, 3.30 uur, voor een vroeg vlucht naar Cancun. Inmiddels hebben wij als wereldreizigers ons ook bekwaamd in de “Uber-app” een voor transport naar het vliegveld op dit tijdstip een absoluut noodzakelijk attribuut.

Op het vliegveld nog even een lichte paniek als mijn boardingpas geweigerd wordt. Met automatisch invullen is mijn roepnaam i.p.v. mijn doopnaam op de pas terechtgekomen. Gelukkig is Mexico op dit vlak niet bureaucratisch en wordt na wat heen en weer geren de zaak zonder kosten rechtgezet.