ISLA PLAYA DE BLANCO

ISLA PLAYA DE BLANCO

Als je aan de Cariben bent moet je ook de hagelwitte stranden met palmbomen hebben gezien. Via Google wordt gevraagd naar de beste 10 in Cancun en de eerste keus is Playa Blanco. De Uber brengt ons daarheen, een kleine 25 kilometer rijden. De laatste kilometers is een dirt road wat de vraag oproept of wij ooit een taxi terug kunnen bestellen. De chauffeur stelt ons gerust met de woorden “ik denk van niet”. In de auto is zelfs al geen bereik maar dat kan aan het strand beter zijn verzekert de chauffeur ons. KAN?

Onze chauffeur is een latino en geboren in de USA. Voorlopig even terug in Mexico om wat zaken te regelen maar gaat beslist weer terug. Heeft zijn job vaarwel gezegd om meer vrijheid te hebben. Voor de terugreis wisselen wij telefoonnummers uit zodat wij zeker zijn van vervoer. Hiermee hebben wij tevens voor de rest van de dagen Uber uitgeschakeld en onze privéchauffeur. Aardige kerel waar je nog een wat vragen aan kunt stellen. Wij hebben zijn nummer voor iedereen die van plan is naar Cancun te gaan, de man geeft een betere prijs.

Bij het eindpunt aangekomen geeft hij een tip om de strandwacht te omzeilen en een toegangsfee in the pocket te houden. Wel wacht ons nog een twee honderdmeter zandpad dat voor auto’s onbegaanbaar is. Ten minsten…..één luxe wagen denkt daar anders over en haalt de helft.

Het strand is als gehoopt. Palmbomen en andere soorten op een hagelwit strand, gestrand bootje op de waterlijn voor het ideale panorama. Els nestelt zich en ik besluit een wandeling te maken. Onze chauffeur heeft mij getriggerd door te praten over allerlei wild dat er te spotten valt. Wij zijn vroeg en het is nog rustig, ik vertrek voor wat een wandeling van 3,5 uur gaat worden zonder water of telefoon in de bloedhitte maar oooooh zo geweldig.

Omdat wij ons op een schiereiland bevinden is rechts van mij de oceaan met zijn ruwe deining en links het rustige water richting de kust met mangroven en daartussen witte stranden. Het water voelt op een of andere manier zacht aan. Het zand is fijn en daarom plakkerig. Aan de kustlijn zak je diep weg in het strakke strand, anders dan aan de Nederlandse kust, lijkt soms bijna drijfzand.

Al bij de start schiet er een leguaan de struiken in. Verderop kruist een slang mijn weg. Voorzichtig sluip ik naar de plek waar hij verdwenen is, til de struiken op voor een mogelijke foto en daar schiet hij naar links direct naar boven de bomen in…….geen foto. Dan later een groene hagedis soort en diverse hele kleintjes. Een heremietkreeft van redelijke afmeting en een klein krabbetje dat dapper zijn scharen naar mij opheft. Diverse blauwe reigers (soort van), een pelikaan, aalscholvers en veel klein gevogelte dat ik niet kan thuisbrengen. Prachtige gieren waarvan er één pal over mijn hoofd vliegt met een prachtige fotoserie als resultaat. Wanneer ik door het water heen om een mangroven bosje loop schieten naaldachtige vissen alle kanten op. Deze vissen kom ik voortduren tegen in flinke scholen van divers formaat. Soms lijkt een school mij te volgen. Een opgeschrikte rog zwemt zich in veiligheid als ik bijna bovenop hem stap. Maar alles wat ik zie, niet de beloofde flamingo’s of zeeschildpadden of krokodillen.

Na een flinke wandeling wordt het tijd om terug te gaan wat niet eenvoudig is omdat ik ben ingesloten door bos en water onderwijl lek geprikt door kleine muggen. Gewapend met twee takken met bladeren wuif ik ze weg maar de dieren zijn hardnekkig. Het plan is via de oceaanzijde terug te lopen langs de branding en de kliffen.

Eerst nog even zwemmen en swing dick begeeft ik mij te water, geen publiek so what the heck. Het water is tot wel honderdmeter ver erg ondiep maar voelt heerlijk. Dan zie ik een boomstronk in het water liggen en ga polshoogte nemen. De boomstronk zinkt bij mijn naderen maar boomstronken zinken niet? Zeker niet als zij tien meter verder weer bovenkomen. EEN KROKODIL !!!! Ik kan mijn geluk niet op. Zittend in het water splash ik wat met de handen om een dier in nood te suggereren. Het lukt de krok, circa 1,5 meter lang, komt door telkens onder water te gaan dichterbij. Ik ben niet bang maar met de gekozen badkleding maak ik mij wel zorgen. Dan besluit ik op hem af te lopen, aanval is de beste verdediging, en de krok druipt af, niet ver maar toch. Langzaam loop ik achterwaarts naar het strand in de hoop nog een foto te kunnen maken. De krok volgt op ruime afstand. Misschien zijn wij beide wel nieuwsgierig. Gewapend met foto toestel loop ik weer rustig in zijn richting en weet een paar leuke foto’s te maken.

De terugweg is erg zwaar en eindelijk bij een ongeruste Els aangekomen ben ik kapot. We gaan naar het strandtentje verder op en ik drink meer dan een liter Cola en nog wat water. Het duurt een volle dag voordat ik mijn dorstgevoel kwijt ben.